Whatsapp +91 701-157-0196 info@kavitasansar.com

इक पगली लड़की के बिन

  • मावस की काली रातों में दिल का दरवाजा खुलता है,
    जब दर्द की काली रातों में गम आंसू के संग घुलता है,
    जब पिछवाड़े के कमरे में हम निपट अकेले होते हैं,
    जब घड़ियाँ टिक-टिक चलती हैं,सब सोते हैं, हम रोते हैं,
    जब बार-बार दोहराने से सारी यादें चुक जाती हैं,
    जब ऊँच-नीच समझाने में माथे की नस दुःख जाती है,
    तब एक पगली लड़की के बिन जीना गद्दारी लगता है,
    और उस पगली लड़की के बिन मरना भी भारी लगता है।

    जब पोथे खाली होते है, जब हर्फ़ सवाली होते हैं,
    जब गज़लें रास नही आती, अफ़साने गाली होते हैं,
    जब बासी फीकी धूप समेटे दिन जल्दी ढल जता है,
    जब सूरज का लश्कर छत से गलियों में देर से जाता है,
    जब जल्दी घर जाने की इच्छा मन ही मन घुट जाती है,
    जब कालेज से घर लाने वाली पहली बस छुट जाती है,
    जब बेमन से खाना खाने पर माँ गुस्सा हो जाती है,
    जब लाख मन करने पर भी पारो पढ़ने आ जाती है,
    जब अपना हर मनचाहा काम कोई लाचारी लगता है,
    तब एक पगली लड़की के बिन जीना गद्दारी लगता है,
    और उस पगली लड़की के बिन मरना भी भारी लगता है।

    जब कमरे में सन्नाटे की आवाज़ सुनाई देती है,
    जब दर्पण में आंखों के नीचे झाई दिखाई देती है,
    जब बड़की भाभी कहती हैं, कुछ सेहत का भी ध्यान करो,
    क्या लिखते हो दिन भर, कुछ सपनों का भी सम्मान करो,
    जब बाबा वाली बैठक में कुछ रिश्ते वाले आते हैं,
    जब बाबा हमें बुलाते है,हम जाते में घबराते हैं,
    जब साड़ी पहने एक लड़की का फोटो लाया जाता है,
    जब भाभी हमें मनाती हैं, फोटो दिखलाया जाता है,
    जब सारे घर का समझाना हमको फनकारी लगता है,
    तब एक पगली लड़की के बिन जीना गद्दारी लगता है,
    और उस पगली लड़की के बिन मरना भी भारी लगता है।

    दीदी कहती हैं उस पगली लडकी की कुछ औकात नहीं,
    उसके दिल में भैया तेरे जैसे प्यारे जज़्बात नहीं,
    वो पगली लड़की मेरी खातिर नौ दिन भूखी रहती है,
    चुप चुप सारे व्रत करती है, मगर मुझसे कुछ ना कहती है,
    जो पगली लडकी कहती है, मैं प्यार तुम्ही से करती हूँ,
    लेकिन मैं हूँ मजबूर बहुत, अम्मा-बाबा से डरती हूँ,
    उस पगली लड़की पर अपना कुछ भी अधिकार नहीं बाबा,
    सब कथा-कहानी-किस्से हैं, कुछ भी तो सार नहीं बाबा,
    बस उस पगली लडकी के संग जीना फुलवारी लगता है,
    और उस पगली लड़की के बिन मरना भी भारी लगता है।

     

  • maavas kii kaalii raaton men dil kaa daravaajaa khulataa hai,
    jab dard kii kaalii raaton men gam aansoo ke sang ghulataa hai,
    jab pichhavaaDe ke kamare men ham nipaT akele hote hain,
    jab ghaDiyaan Tik-Tik chalatii hain,sab sote hain, ham rote hain,
    jab baar-baar doharaane se saarii yaaden chuk jaatii hain,
    jab oonch-niich samajhaane men maathe kii nas duHkh jaatii hai,
    tab ek pagalii laDkii ke bin jiinaa gaddaarii lagataa hai,
    aur us pagalii laDkii ke bin maranaa bhii bhaarii lagataa hai.

    jab pothe khaalii hote hai, jab harf savaalii hote hain,
    jab gajlen raas nahii aatii, afsaane gaalii hote hain,
    jab baasii fiikii dhoop sameTe din jaldii Dhal jataa hai,
    jab sooraj kaa lashkar chhat se galiyon men der se jaataa hai,
    jab jaldii ghar jaane kii ichchhaa man hii man ghuT jaatii hai,
    jab kaalej se ghar laane vaalii pahalii bas chhuT jaatii hai,
    jab beman se khaanaa khaane par maan gussaa ho jaatii hai,
    jab laakh man karane par bhii paaro paDhne aa jaatii hai,
    jab apanaa har manachaahaa kaam koii laachaarii lagataa hai,
    tab ek pagalii laDkii ke bin jiinaa gaddaarii lagataa hai,
    aur us pagalii laDkii ke bin maranaa bhii bhaarii lagataa hai.

    jab kamare men sannaaTe kii aavaaj sunaaii detii hai,
    jab darpaN men aankhon ke niiche jhaaii dikhaaii detii hai,
    jab baDkii bhaabhii kahatii hain, kuchh sehat kaa bhii dhyaan karo,
    kyaa likhate ho din bhar, kuchh sapanon kaa bhii sammaan karo,
    jab baabaa vaalii baiThak men kuchh rishte vaale aate hain,
    jab baabaa hamen bulaate hai,ham jaate men ghabaraate hain,
    jab saaDii pahane ek laDkii kaa foTo laayaa jaataa hai,
    jab bhaabhii hamen manaatii hain, foTo dikhalaayaa jaataa hai,
    jab saare ghar kaa samajhaanaa hamako fanakaarii lagataa hai,
    tab ek pagalii laDkii ke bin jiinaa gaddaarii lagataa hai,
    aur us pagalii laDkii ke bin maranaa bhii bhaarii lagataa hai.

    diidii kahatii hain us pagalii laDakii kii kuchh aukaat nahiin,
    usake dil men bhaiyaa tere jaise pyaare jajbaat nahiin,
    vo pagalii laDkii merii khaatir nau din bhookhii rahatii hai,
    chup chup saare vrat karatii hai, magar mujhase kuchh naa kahatii hai,
    jo pagalii laDakii kahatii hai, main pyaar tumhii se karatii hoon,
    lekin main hoon majaboor bahut, ammaa-baabaa se Daratii hoon,
    us pagalii laDkii par apanaa kuchh bhii adhikaar nahiin baabaa,
    sab kathaa-kahaanii-kisse hain, kuchh bhii to saar nahiin baabaa,
    bas us pagalii laDakii ke sang jiinaa fulavaarii lagataa hai,
    aur us pagalii laDkii ke bin maranaa bhii bhaarii lagataa hai.

     

  • ਮਾਵਸ ਕੀ ਕਾਲੀ ਰਾਤੋੰ ਮੇੰ ਦਿਲ ਕਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੁਲਤਾ ਹੈ,
    ਜਬ ਦਰ੍ਦ ਕੀ ਕਾਲੀ ਰਾਤੋੰ ਮੇੰ ਗਮ ਆੰਸੂ ਕੇ ਸੰਗ ਘੁਲਤਾ ਹੈ,
    ਜਬ ਪਿਛਵਾਡੇ ਕੇ ਕਮਰੇ ਮੇੰ ਹਮ ਨਿਪਟ ਅਕੇਲੇ ਹੋਤੇ ਹੈੰ,
    ਜਬ ਘਡਿਯਾ ਟਿਕ-ਟਿਕ ਚਲਤੀ ਹੈੰ,ਸਬ ਸੋਤੇ ਹੈੰ, ਹਮ ਰੋਤੇ ਹੈੰ,
    ਜਬ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੋਹਰਾਨੇ ਸੇ ਸਾਰੀ ਯਾਦੇੰ ਚੁਕ ਜਾਤੀ ਹੈੰ,
    ਜਬ ਊਚ-ਨੀਚ ਸਮਝਾਨੇ ਮੇੰ ਮਾਥੇ ਕੀ ਨਸ ਦੁਃਖ ਜਾਤੀ ਹੈ,
    ਤਬ ਏਕ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਬਿਨ ਜੀਨਾ ਗਦ੍ਦਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ,
    ਔਰ ਉਸ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਬਿਨ ਮਰਨਾ ਭੀ ਭਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ।

    ਜਬ ਪੋਥੇ ਖਾਲੀ ਹੋਤੇ ਹੈ, ਜਬ ਹਰ੍ਫ ਸਵਾਲੀ ਹੋਤੇ ਹੈੰ,
    ਜਬ ਗਜਲੇੰ ਰਾਸ ਨਹੀ ਆਤੀ, ਅਫਸਾਨੇ ਗਾਲੀ ਹੋਤੇ ਹੈੰ,
    ਜਬ ਬਾਸੀ ਫੀਕੀ ਧੂਪ ਸਮੇਟੇ ਦਿਨ ਜਲ੍ਦੀ ਢਲ ਜਤਾ ਹੈ,
    ਜਬ ਸੂਰਜ ਕਾ ਲਸ਼੍ਕਰ ਛਤ ਸੇ ਗਲਿਯੋੰ ਮੇੰ ਦੇਰ ਸੇ ਜਾਤਾ ਹੈ,
    ਜਬ ਜਲ੍ਦੀ ਘਰ ਜਾਨੇ ਕੀ ਇਚ੍ਛਾ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਘੁਟ ਜਾਤੀ ਹੈ,
    ਜਬ ਕਾਲੇਜ ਸੇ ਘਰ ਲਾਨੇ ਵਾਲੀ ਪਹਲੀ ਬਸ ਛੁਟ ਜਾਤੀ ਹੈ,
    ਜਬ ਬੇਮਨ ਸੇ ਖਾਨਾ ਖਾਨੇ ਪਰ ਮਾ ਗੁਸ੍ਸਾ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈ,
    ਜਬ ਲਾਖ ਮਨ ਕਰਨੇ ਪਰ ਭੀ ਪਾਰੋ ਪਢਨੇ ਆ ਜਾਤੀ ਹੈ,
    ਜਬ ਅਪਨਾ ਹਰ ਮਨਚਾਹਾ ਕਾਮ ਕੋਈ ਲਾਚਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ,
    ਤਬ ਏਕ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਬਿਨ ਜੀਨਾ ਗਦ੍ਦਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ,
    ਔਰ ਉਸ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਬਿਨ ਮਰਨਾ ਭੀ ਭਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ।

    ਜਬ ਕਮਰੇ ਮੇੰ ਸਨ੍ਨਾਟੇ ਕੀ ਆਵਾਜ ਸੁਨਾਈ ਦੇਤੀ ਹੈ,
    ਜਬ ਦਰ੍ਪਣ ਮੇੰ ਆੰਖੋੰ ਕੇ ਨੀਚੇ ਝਾਈ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤੀ ਹੈ,
    ਜਬ ਬਡਕੀ ਭਾਭੀ ਕਹਤੀ ਹੈੰ, ਕੁਛ ਸੇਹਤ ਕਾ ਭੀ ਧ੍ਯਾਨ ਕਰੋ,
    ਕ੍ਯਾ ਲਿਖਤੇ ਹੋ ਦਿਨ ਭਰ, ਕੁਛ ਸਪਨੋੰ ਕਾ ਭੀ ਸਮ੍ਮਾਨ ਕਰੋ,
    ਜਬ ਬਾਬਾ ਵਾਲੀ ਬੈਠਕ ਮੇੰ ਕੁਛ ਰਿਸ਼੍ਤੇ ਵਾਲੇ ਆਤੇ ਹੈੰ,
    ਜਬ ਬਾਬਾ ਹਮੇੰ ਬੁਲਾਤੇ ਹੈ,ਹਮ ਜਾਤੇ ਮੇੰ ਘਬਰਾਤੇ ਹੈੰ,
    ਜਬ ਸਾਡੀ ਪਹਨੇ ਏਕ ਲਡਕੀ ਕਾ ਫੋਟੋ ਲਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ,
    ਜਬ ਭਾਭੀ ਹਮੇੰ ਮਨਾਤੀ ਹੈੰ, ਫੋਟੋ ਦਿਖਲਾਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ,
    ਜਬ ਸਾਰੇ ਘਰ ਕਾ ਸਮਝਾਨਾ ਹਮਕੋ ਫਨਕਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ,
    ਤਬ ਏਕ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਬਿਨ ਜੀਨਾ ਗਦ੍ਦਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ,
    ਔਰ ਉਸ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਬਿਨ ਮਰਨਾ ਭੀ ਭਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ।

    ਦੀਦੀ ਕਹਤੀ ਹੈੰ ਉਸ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੀ ਕੁਛ ਔਕਾਤ ਨਹੀੰ,
    ਉਸਕੇ ਦਿਲ ਮੇੰ ਭੈਯਾ ਤੇਰੇ ਜੈਸੇ ਪ੍ਯਾਰੇ ਜਜ੍ਬਾਤ ਨਹੀੰ,
    ਵੋ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਮੇਰੀ ਖਾਤਿਰ ਨੌ ਦਿਨ ਭੂਖੀ ਰਹਤੀ ਹੈ,
    ਚੁਪ ਚੁਪ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਤੀ ਹੈ, ਮਗਰ ਮੁਝਸੇ ਕੁਛ ਨਾ ਕਹਤੀ ਹੈ,
    ਜੋ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕਹਤੀ ਹੈ, ਮੈੰ ਪ੍ਯਾਰ ਤੁਮ੍ਹੀ ਸੇ ਕਰਤੀ ਹੂ,
    ਲੇਕਿਨ ਮੈੰ ਹੂ ਮਜਬੂਰ ਬਹੁਤ, ਅਮ੍ਮਾ-ਬਾਬਾ ਸੇ ਡਰਤੀ ਹੂ,
    ਉਸ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਪਰ ਅਪਨਾ ਕੁਛ ਭੀ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀੰ ਬਾਬਾ,
    ਸਬ ਕਥਾ-ਕਹਾਨੀ-ਕਿਸ੍ਸੇ ਹੈੰ, ਕੁਛ ਭੀ ਤੋ ਸਾਰ ਨਹੀੰ ਬਾਬਾ,
    ਬਸ ਉਸ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਸੰਗ ਜੀਨਾ ਫੁਲਵਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ,
    ਔਰ ਉਸ ਪਗਲੀ ਲਡਕੀ ਕੇ ਬਿਨ ਮਰਨਾ ਭੀ ਭਾਰੀ ਲਗਤਾ ਹੈ।

     

About the Author

Related Posts

Leave a Reply

*