Whatsapp +91 701-157-0196 info@kavitasansar.com

माँ…क्या एक बार फिर मिलोगी?


  • तिनका तिनका जोड़ा तुमने, अपना घर बनाया तुमने
    अपने तन के सुन्दर पौधे पर हम बच्चों को फूल सा सजाया तुमने
    हमारे सब दुःख उठाये और हमारी खुशियों में सुख ढूँढा तुमने
    हमारे लिए लोरियां गाईं और हमारे सपनों में खुद के सपने सजाये तुमने.
     
    हम बच्चे अपनी अपनी राह चलते गये, और तुम?
    तुम दूर खडीं चुपचाप अपना मीठा आर्शीवाद देतीं रहीं.
    पल बीते क्षण बीते….
    समय पग पग चलता रहा…अपना हिसाब लिखता रहा…और आज?
     
    आज धीरे धीरे तुम जिन्दगी के उस मुकाम पर आ पहुंची
    जहाँ तुम थकी खड़ी हो —शरीर से भी और मन से भी.
     
    मेरा मन मानने को तैयार नहीं, मेरा अंतर्मन सुनने को तैयार नहीं…
     
    क्या तुम्हारे जिस्म के मिटने से सुब कुछ खत्म हो जायेगा?
    क्या चली जाओगी तुम अपने प्यार की झोली समेट कर?
    क्या रह जायेंगे हम तुम्हारी भोली सूरत देखने को तरसते हुए?
    क्या रह जायेंगे हम तुम्हारी गोदी में छुपा अपना बचपन ढूँढते हुए?
     
    बोलो माँ?
    क्या कह जाओगी इन चंदा सूरज धरती और तारों से?
    इन राह गुज़ारों से…..नदिया के बहते धारों से?
    क्या कह जाओगी माँ? किसी सौंप जाओगी हमें माँ?
     
    या फिर….? या फिर….?
    बिखरा जाओगी अपना प्यार अपनी दुआएं और अपनी ममता
    इस कायनात के चिरंतन समुन्दर की लहर लहर पर?
     
    क्या इस जनम में चुन पायेंगे हम वो दुआएं?
    पर वादा है माँ…..
     
    इन सब जनमों के पार हम फिर मिलेंगे
    तुम्हारी दुआएं चुन कर.
    तुम्हारे प्यार से भरी झोली समेट कर, एक नया जिस्म ले कर
    हम फिर मिलेंगे माँ…
    जन्म जन्मान्तरों से परे…हंसते मुस्कराते.. हम फिर मिलेंगे
    फिर एक नई दुनिया बसाएँगे…
    इन बिखरते आंसुओं को चुन कर खुशियों में बदल देंगे
    पापा, मै, तुम और बच्चे, हम फिर मिलेंगे, हमेशां साथ साथ खुश रहेंगे.
     
    इन शब्दों को लिखते जीते जो आंसू मैने गिराये
    और जो तुमने नहीं देखे,
    वो आँसू तुम पर मेरा क़र्ज़ हैं माँ….
     
    तुम्हें भी ये क़र्ज़ चुकाना होगा
    इन बिखरे आँसूओं को समेट कर खुशियों में बदलना होगा
    तुम्हें भी एक वाद करना होगा…..
     
    क्या फिर से एक बार जन्म जन्मान्तरों के पार मिलोगी?
    क्या फिर एक बार मुझसे लाल धागे का रिश्ता जोड़ोगी?
    क्या फिर एक बार मुझे अपने तन पर सुन्दर फूल सा सजाओगी?
    क्या फिर मेरी नन्हीं उंगली थामे मेरे संग-संग चलोगी?
    क्या फिर मेरी वाणी पर अपना सम्मोहन बिखराओगी?
    क्या फिर अपनी ममता की छाया से मेरा जीवन संवार दोगी?
    क्या फिर अपनी मीठी लोरियां गा कर मुझे सुलाऔगी?
    क्या फिर मुझे सजना संवरना और गुनगुनाना सिखाओगी?
    क्या फिर मेरे नन्हे पंखों में ऊंची उड़ान भरोगी?
     
    बोलो माँ? क्या फिर एक बार मिलोगी?


  • tinakaa tinakaa joDaa tumane, apanaa ghar banaayaa tumane
    apane tan ke sundar paudhe par ham bachchon ko fool saa sajaayaa tumane
    hamaare sab duHkh uThaaye aur hamaarii khushiyon men sukh DhoonDhaa tumane
    hamaare lie loriyaan gaaiin aur hamaare sapanon men khud ke sapane sajaaye tumane.
     
    ham bachche apanii apanii raah chalate gaye, aur tum?
    tum door khaDiin chupachaap apanaa miiThaa aarshiivaad detiin rahiin.
    pal biite kSaN biite….
    samay pag pag chalataa rahaa…apanaa hisaab likhataa rahaa…aur aaj?
     
    aaj dhiire dhiire tum jindagii ke us mukaam par aa pahunchii
    jahaan tum thakii khaDii ho —shariir se bhii aur man se bhii.
     
    meraa man maanane ko taiyaar nahiin, meraa antarman sunane ko taiyaar nahiin…
     
    kyaa tumhaare jism ke miTane se sub kuchh khatm ho jaayegaa?
    kyaa chalii jaaogii tum apane pyaar kii jholii sameT kar?
    kyaa rah jaayenge ham tumhaarii bholii soorat dekhane ko tarasate hue?
    kyaa rah jaayenge ham tumhaarii godii men chhupaa apanaa bachapan DhoonDhate hue?
     
    bolo maan?
    kyaa kah jaaogii in chandaa sooraj dharatii aur taaron se?
    in raah gujaaron se…..nadiyaa ke bahate dhaaron se?
    kyaa kah jaaogii maan? kisii saunp jaaogii hamen maan?
     
    yaa fir….? yaa fir….?
    bikharaa jaaogii apanaa pyaar apanii duaaen aur apanii mamataa
    is kaayanaat ke chirantan samundar kii lahar lahar par?
     
    kyaa is janam men chun paayenge ham vo duaaen?
    par vaadaa hai maan…..
     
    in sab janamon ke paar ham fir milenge
    tumhaarii duaaen chun kar.
    tumhaare pyaar se bharii jholii sameT kar, ek nayaa jism le kar
    ham fir milenge maan…
    janm janmaantaron se pare..ansate muskaraate.. ham fir milenge
    fir ek naii duniyaa basaaenge…
    in bikharate aansuon ko chun kar khushiyon men badal denge
    paapaa, mai, tum aur bachche, ham fir milenge, hameshaan saath saath khush rahenge.
     
    in shabdon ko likhate jiite jo aansoo maine giraaye
    aur jo tumane nahiin dekhe,
    vo aansoo tum par meraa krj hain maan….
     
    tumhen bhii ye krj chukaanaa hogaa
    in bikhare aansooon ko sameT kar khushiyon men badalanaa hogaa
    tumhen bhii ek vaad karanaa hogaa…..
     
    kyaa fir se ek baar janm janmaantaron ke paar milogii?
    kyaa fir ek baar mujhase laal dhaage kaa rishtaa joDogii?
    kyaa fir ek baar mujhe apane tan par sundar fool saa sajaaogii?
    kyaa fir merii nanhiin ungalii thaame mere sang-sang chalogii?
    kyaa fir merii vaaNii par apanaa sammohan bikharaaogii?
    kyaa fir apanii mamataa kii chhaayaa se meraa jiivan sanvaar dogii?
    kyaa fir apanii miiThii loriyaan gaa kar mujhe sulaaugii?
    kyaa fir mujhe sajanaa sanvaranaa aur gunagunaanaa sikhaaogii?
    kyaa fir mere nanhe pankhon men oonchii uDaan bharogii?
     
    bolo maan? kyaa fir ek baar milogii?


  • ਤਿਨਕਾ ਤਿਨਕਾ ਜੋਡਾ ਤੁਮਨੇ, ਅਪਨਾ ਘਰ ਬਨਾਯਾ ਤੁਮਨੇ
    ਅਪਨੇ ਤਨ ਕੇ ਸੁਨ੍ਦਰ ਪੌਧੇ ਪਰ ਹਮ ਬਚ੍ਚੋੰ ਕੋ ਫੂਲ ਸਾ ਸਜਾਯਾ ਤੁਮਨੇ
    ਹਮਾਰੇ ਸਬ ਦੁਃਖ ਉਠਾਯੇ ਔਰ ਹਮਾਰੀ ਖੁਸ਼ਿਯੋੰ ਮੇੰ ਸੁਖ ਢੂਢਾ ਤੁਮਨੇ
    ਹਮਾਰੇ ਲਿਏ ਲੋਰਿਯਾੰ ਗਾਈੰ ਔਰ ਹਮਾਰੇ ਸਪਨੋੰ ਮੇੰ ਖੁਦ ਕੇ ਸਪਨੇ ਸਜਾਯੇ ਤੁਮਨੇ.
     
    ਹਮ ਬਚ੍ਚੇ ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਰਾਹ ਚਲਤੇ ਗਯੇ, ਔਰ ਤੁਮ?
    ਤੁਮ ਦੂਰ ਖਡੀੰ ਚੁਪਚਾਪ ਅਪਨਾ ਮੀਠਾ ਆਰ੍ਸ਼ੀਵਾਦ ਦੇਤੀੰ ਰਹੀੰ.
    ਪਲ ਬੀਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣ ਬੀਤੇ….
    ਸਮਯ ਪਗ ਪਗ ਚਲਤਾ ਰਹਾ…ਅਪਨਾ ਹਿਸਾਬ ਲਿਖਤਾ ਰਹਾ…ਔਰ ਆਜ?
     
    ਆਜ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਤੁਮ ਜਿਨ੍ਦਗੀ ਕੇ ਉਸ ਮੁਕਾਮ ਪਰ ਆ ਪਹੁੰਚੀ
    ਜਹਾ ਤੁਮ ਥਕੀ ਖਡੀ ਹੋ —ਸ਼ਰੀਰ ਸੇ ਭੀ ਔਰ ਮਨ ਸੇ ਭੀ.
     
    ਮੇਰਾ ਮਨ ਮਾਨਨੇ ਕੋ ਤੈਯਾਰ ਨਹੀੰ, ਮੇਰਾ ਅੰਤਰ੍ਮਨ ਸੁਨਨੇ ਕੋ ਤੈਯਾਰ ਨਹੀੰ…
     
    ਕ੍ਯਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਜਿਸ੍ਮ ਕੇ ਮਿਟਨੇ ਸੇ ਸੁਬ ਕੁਛ ਖਤ੍ਮ ਹੋ ਜਾਯੇਗਾ?
    ਕ੍ਯਾ ਚਲੀ ਜਾਓਗੀ ਤੁਮ ਅਪਨੇ ਪ੍ਯਾਰ ਕੀ ਝੋਲੀ ਸਮੇਟ ਕਰ?
    ਕ੍ਯਾ ਰਹ ਜਾਯੇੰਗੇ ਹਮ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਭੋਲੀ ਸੂਰਤ ਦੇਖਨੇ ਕੋ ਤਰਸਤੇ ਹੁਏ?
    ਕ੍ਯਾ ਰਹ ਜਾਯੇੰਗੇ ਹਮ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਗੋਦੀ ਮੇੰ ਛੁਪਾ ਅਪਨਾ ਬਚਪਨ ਢੂਢਤੇ ਹੁਏ?
     
    ਬੋਲੋ ਮਾ?
    ਕ੍ਯਾ ਕਹ ਜਾਓਗੀ ਇਨ ਚੰਦਾ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਔਰ ਤਾਰੋੰ ਸੇ?
    ਇਨ ਰਾਹ ਗੁਜਾਰੋੰ ਸੇ…..ਨਦਿਯਾ ਕੇ ਬਹਤੇ ਧਾਰੋੰ ਸੇ?
    ਕ੍ਯਾ ਕਹ ਜਾਓਗੀ ਮਾ? ਕਿਸੀ ਸੌੰਪ ਜਾਓਗੀ ਹਮੇੰ ਮਾ?
     
    ਯਾ ਫਿਰ….? ਯਾ ਫਿਰ….?
    ਬਿਖਰਾ ਜਾਓਗੀ ਅਪਨਾ ਪ੍ਯਾਰ ਅਪਨੀ ਦੁਆਏੰ ਔਰ ਅਪਨੀ ਮਮਤਾ
    ਇਸ ਕਾਯਨਾਤ ਕੇ ਚਿਰੰਤਨ ਸਮੁਨ੍ਦਰ ਕੀ ਲਹਰ ਲਹਰ ਪਰ?
     
    ਕ੍ਯਾ ਇਸ ਜਨਮ ਮੇੰ ਚੁਨ ਪਾਯੇੰਗੇ ਹਮ ਵੋ ਦੁਆਏੰ?
    ਪਰ ਵਾਦਾ ਹੈ ਮਾ…..
     
    ਇਨ ਸਬ ਜਨਮੋੰ ਕੇ ਪਾਰ ਹਮ ਫਿਰ ਮਿਲੇੰਗੇ
    ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਦੁਆਏੰ ਚੁਨ ਕਰ.
    ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਪ੍ਯਾਰ ਸੇ ਭਰੀ ਝੋਲੀ ਸਮੇਟ ਕਰ, ਏਕ ਨਯਾ ਜਿਸ੍ਮ ਲੇ ਕਰ
    ਹਮ ਫਿਰ ਮਿਲੇੰਗੇ ਮਾ…
    ਜਨ੍ਮ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੋੰ ਸੇ ਪਰੇ…ਹੰਸਤੇ ਮੁਸ੍ਕਰਾਤੇ.. ਹਮ ਫਿਰ ਮਿਲੇੰਗੇ
    ਫਿਰ ਏਕ ਨਈ ਦੁਨਿਯਾ ਬਸਾਏਗੇ…
    ਇਨ ਬਿਖਰਤੇ ਆੰਸੁਓੰ ਕੋ ਚੁਨ ਕਰ ਖੁਸ਼ਿਯੋੰ ਮੇੰ ਬਦਲ ਦੇੰਗੇ
    ਪਾਪਾ, ਮੈ, ਤੁਮ ਔਰ ਬਚ੍ਚੇ, ਹਮ ਫਿਰ ਮਿਲੇੰਗੇ, ਹਮੇਸ਼ਾੰ ਸਾਥ ਸਾਥ ਖੁਸ਼ ਰਹੇੰਗੇ.
     
    ਇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੋੰ ਕੋ ਲਿਖਤੇ ਜੀਤੇ ਜੋ ਆੰਸੂ ਮੈਨੇ ਗਿਰਾਯੇ
    ਔਰ ਜੋ ਤੁਮਨੇ ਨਹੀੰ ਦੇਖੇ,
    ਵੋ ਆਸੂ ਤੁਮ ਪਰ ਮੇਰਾ ਕਰ੍ਜ ਹੈੰ ਮਾ….
     
    ਤੁਮ੍ਹੇੰ ਭੀ ਯੇ ਕਰ੍ਜ ਚੁਕਾਨਾ ਹੋਗਾ
    ਇਨ ਬਿਖਰੇ ਆਸੂਓੰ ਕੋ ਸਮੇਟ ਕਰ ਖੁਸ਼ਿਯੋੰ ਮੇੰ ਬਦਲਨਾ ਹੋਗਾ
    ਤੁਮ੍ਹੇੰ ਭੀ ਏਕ ਵਾਦ ਕਰਨਾ ਹੋਗਾ…..
     
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਸੇ ਏਕ ਬਾਰ ਜਨ੍ਮ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੋੰ ਕੇ ਪਾਰ ਮਿਲੋਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਏਕ ਬਾਰ ਮੁਝਸੇ ਲਾਲ ਧਾਗੇ ਕਾ ਰਿਸ਼੍ਤਾ ਜੋਡੋਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਏਕ ਬਾਰ ਮੁਝੇ ਅਪਨੇ ਤਨ ਪਰ ਸੁਨ੍ਦਰ ਫੂਲ ਸਾ ਸਜਾਓਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਨਨ੍ਹੀੰ ਉੰਗਲੀ ਥਾਮੇ ਮੇਰੇ ਸੰਗ-ਸੰਗ ਚਲੋਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਵਾਣੀ ਪਰ ਅਪਨਾ ਸਮ੍ਮੋਹਨ ਬਿਖਰਾਓਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਅਪਨੀ ਮਮਤਾ ਕੀ ਛਾਯਾ ਸੇ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸੰਵਾਰ ਦੋਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਅਪਨੀ ਮੀਠੀ ਲੋਰਿਯਾੰ ਗਾ ਕਰ ਮੁਝੇ ਸੁਲਾਔਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਮੁਝੇ ਸਜਨਾ ਸੰਵਰਨਾ ਔਰ ਗੁਨਗੁਨਾਨਾ ਸਿਖਾਓਗੀ?
    ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਨ੍ਹੇ ਪੰਖੋੰ ਮੇੰ ਊੰਚੀ ਉਡਾਨ ਭਰੋਗੀ?
     
    ਬੋਲੋ ਮਾ? ਕ੍ਯਾ ਫਿਰ ਏਕ ਬਾਰ ਮਿਲੋਗੀ?

About the Author

Related Posts

Leave a Reply

*